سلام ، علاقه مندان به تولید آبجو! من به عنوان تأمین کننده سیستم های تولید گاز گاز ، دست اول را دیدم که گرفتن نسبت آب به دانه درست درست در فرآیند دم کردن شما بسیار مهم است. امروز ، من می خواهم نکات و ترفندهایی را در مورد نحوه تنظیم این نسبت در سیستم تولید گاز گاز به اشتراک بگذارم ، بنابراین می توانید هر بار برخی از آبجوهای درجه یک را تهیه کنید.
اول چیزها ابتدا ، بیایید در مورد اینکه چرا نسبت آب به دانه اهمیت دارد صحبت کنیم. این نسبت بر کارآیی فرآیند پاشیدن تأثیر می گذارد ، یعنی هنگامی که دانه های خرد شده را با آب گرم مخلوط می کنید تا نشاسته ها را به قندهای قابل تخمیر تبدیل کنید. یک نسبت مناسب تضمین می کند که آنزیم های موجود در دانه ها می توانند به طور مؤثر کار کنند و هرچه بیشتر قند را استخراج کنند. همچنین بر عطر و طعم ، بدن و الکل آبجو نهایی شما تأثیر می گذارد. آب بیش از حد می تواند به یک آبجو نازک و ضعیف منجر شود ، در حالی که آب خیلی کم می تواند آبجو شما را بیش از حد شیرین و سنگین کند.
بنابراین ، چگونه می توانید نسبت مناسب آب به دانه را برای سیستم تولید گاز گاز خود تعیین کنید؟ خوب ، این بستگی به چند عامل دارد ، مانند نوع آبجو که در حال تولید آن هستید ، قبض دانه و ترجیحات شخصی شما. به عنوان یک قاعده کلی ، بیشتر کارخانه های آبجو از نسبت بین 1.25 تا 2.5 کوارتز آب در هر پوند دانه استفاده می کنند. به عنوان مثال ، اگر از 10 پوند دانه استفاده می کنید ، بین 12.5 تا 25 کوارتز آب نیاز دارید.
بیایید با نگاه کردن به نوع آبجو که می خواهید دم کنید ، شروع کنیم. آبجوهای سبک تر ، مانند Pilsners و Ales کم رنگ ، به طور معمول به نسبت آب به دانه بالاتر نیاز دارند ، در حدود 1.75 تا 2.5 کوارتز در هر پوند دانه. این به ایجاد طعم سبک تر و ترد کمک می کند. از طرف دیگر ، آبجوهای تیره تر ، مالتیر ، مانند استوات و درگاه ها ، معمولاً به نسبت کمتری نیاز دارند ، در حدود 1.25 تا 1.75 کوارتز در هر پوند دانه. این منجر به یک آبجو غنی تر و پر جنب و جوش تر می شود.
لایحه دانه همچنین نقش مهمی در تعیین نسبت آب به دانه دارد. دانه های مختلف آب را با سرعت های مختلف جذب می کنند ، بنابراین باید نسبت خود را بر این اساس تنظیم کنید. به عنوان مثال ، دانه هایی مانند گندم و جو دوسر آب بیشتری را نسبت به جو جذب می کنند ، بنابراین ممکن است هنگام تولید آب با این دانه ها از آب کمی بیشتر استفاده کنید. علاوه بر این ، اگر از درصد بالایی از دانه های تخصصی ، مانند مالت های کریستالی یا مالت های برشته شده استفاده می کنید ، ممکن است بخواهید نسبت آب به دانه را کمی افزایش دهید تا از استخراج مناسب اطمینان حاصل کنید.


اکنون که شما یک ایده کلی از نسبت آب به دانه دارید که باید هدف آن را داشته باشید ، بیایید در مورد چگونگی تنظیم آن در سیستم تولید گاز گاز خود صحبت کنیم. اولین قدم اندازه گیری دقیق دانه های شما است. برای وزن گیری مقدار دقیق دانه مورد نیاز برای دستور العمل خود از مقیاس استفاده کنید. این به شما در محاسبه مقدار مناسب آب برای استفاده کمک می کند.
در مرحله بعد ، آب دم کرده خود را تا دمای مناسب گرم کنید. دمای ذوب ایده آل به نوع آبجو که در آن دم می کنید بستگی دارد ، اما به طور معمول از 148 درجه فارنهایت تا 158 درجه فارنهایت (64 درجه سانتیگراد تا 70 درجه سانتیگراد) متغیر است. برای نظارت بر دمای آب می توانید از دماسنج استفاده کنید و هرگونه تنظیم لازم را انجام دهید.
هنگامی که آب شما در دمای مناسب قرار دارد ، در حالی که مرتباً هم بزنید ، به آرامی دانه های خود را به آب اضافه کنید. این امر به جلوگیری از تشکیل توده ها کمک می کند و تضمین می کند که دانه ها به طور مساوی در آب توزیع می شوند. همانطور که دانه ها را اضافه می کنید ، به سطح آب توجه کنید. اگر به نظر می رسد آب بیش از حد یا خیلی کم مصرف می کنید ، می توانید در این مرحله تنظیماتی را انجام دهید.
اگر فهمیدید که آب زیادی اضافه کرده اید ، می توانید قبل از ادامه روند استفاده از آب اضافی ، مقداری از آب اضافی را جوش دهید. این امر قندها را در گرگ متمرکز می کند و نسبت آب به دانه را به محدوده مورد نظر باز می گرداند. از طرف دیگر ، اگر آب خیلی کمی اضافه کرده اید ، می توانید آب گرم بیشتری به Mash Tun اضافه کنید تا به نسبت صحیح برسید. فقط حتماً دمای آب را تنظیم کنید تا بیش از حد ماسک خنک نشود.
در طی فرآیند پاشیدن ، مهم است که به طور مرتب ماش را هم بزنید تا حتی از استخراج اطمینان حاصل شود. می توانید از یک دست و پا چلفتی یا مته با اتصال میکسر رنگ استفاده کنید تا ماش را هم بزنید. این به تجزیه هر توده کمک می کند و به آنزیم های موجود در دانه ها اجازه می دهد تا به طور مؤثرتری کار کنند.
پس از اتمام روند پاشیدن ، وقت آن است که پراکنده شود. پراکندگی فرآیند شستشوی دانه ها با آب گرم برای استخراج هر قند باقیمانده است. مقدار آب استفاده شده برای پارینگ بستگی به نسبت آب به دانه ای دارد که در طی فرآیند پاشیدن استفاده می کنید. به عنوان یک قاعده کلی ، شما می خواهید حدود 1.5 تا 2 برابر مقدار آب استفاده شده برای استفاده از آن استفاده کنید.
هنگام پاری کردن ، مهم است که به آرامی و یکنواخت بروید. شما نمی خواهید بیش از حد چرت بزنید ، زیرا این می تواند تانن ها را از دانه ها استخراج کرده و طعم آبجو شما را تلخ کند. یک تکنیک خوب استفاده از کف کاذب یا یک کیسه مش برای جدا کردن دانه ها از گردو است و سپس به آرامی آب گرم را روی دانه ها در یک حرکت دایره ای بریزید.
پس از اتمام روند پراکندگی ، می توانید Wort را به کتری جوش خود منتقل کرده و فرآیند جوش را شروع کنید. در این مرحله ، بسته به حجم و گرانش نهایی مورد نظر ، می توانید با جوشاندن کم و بیش آب ، هرگونه تنظیم نهایی را با جوش کم و بیش آب به دانه انجام دهید.
در نتیجه ، تنظیم نسبت آب به دانه در یک سیستم تولید گاز گاز بخش مهمی از فرآیند دم کردن است. با در نظر گرفتن نوع آبجو که در حال تولید آن هستید ، قبض دانه و ترجیحات شخصی شما می توانید نسبت مناسب برای دستور العمل خود را تعیین کنید. و با دنبال کردن مراحل ذکر شده در بالا ، می توانید در صورت لزوم تنظیماتی را انجام دهید تا از یک تولید کننده موفق اطمینان حاصل شود.
اگر در بازار یک سیستم تولید گاز جدید گاز هستید یا به تجهیزات تولید آبجو نیاز به مشاوره دارید ، ما را بررسی کنیدسیستم آبجوسازی نانوبا500 لیتر آبجو آبجو 3-کشتیوت500L 5 هال آبجو آبجوبشر ما طیف گسترده ای از تجهیزات تولید آب با کیفیت بالا را متناسب با نیازهای شما داریم. اگر سؤالی دارید یا می خواهید در مورد پروژه آبجو خود بحث کنید ، احساس راحتی کنید. ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم تا بهترین آبجو ممکن را تهیه کنید.
منابع
- Palmer ، JJ ، & Kaminski ، C. (2013). نحوه دم کردن: هر چیزی که باید بدانید برای دم کردن آبجو عالی هر بار. انتشارات Brewers.
- Fix ، G. ، & Fix ، L. (1999). تجزیه و تحلیل تکنیک های دم کردن. انتشارات Brewers.
